به یاد خاطرات ایل قشقایی

چهره های ماندگار قشقايی

daregharache — Tue, 27 Oct 2009 08:18:46 GMT

میرزا مأذون قشقایی
میرزا محمد ابراهمیم"فرزند سید علیرضا "معروف به"میرزا مأذون قشقایی"در سال 1246 هجری در میان ایل چشم به جهان گشوده ودر سال1313 ه.ق.در شیراز وفات کرده است.مزارش در بقعه شاهزاده منصور واقع است که در دوره ستم شاهی تخریب گردیده است."میرزا مأذون"به سه زبان عالم اسلامی ترکی و فارسی و عربی شعر سروده است ودیوان قابل توجهی دارد که نسخه خطی آن در سال 1301 استنساخ شده واکنون در دست است. بهره ای از این دیوان را مرحوم شهبازی در سال 1367 (حدود 200صفحه)در مجموعه "قشقایی شعری "گنجانده است.میرزا مأذون هم درانواع و اوازن شعر کلاسیک ترکی طبع آزمایی کرده و قصاید و غزلیات و ترجیعات و رباعیات لطیفی سروده است وهم در انواع شعر عاشقی،ترکتازی ها کرده است.در هردو گونه شعرمیرزا مأذون،منبع اصلی اخذ قوت و الهام وی از قرآن کریم و احادیث نبوی است و تسلط استادانه و ماهرانه وی به سرچشمه های عرفان اسلامی سبب شده است که دراین اشعار تملیحات بسیار زیبا و استادانه ای به کار گیرد که به ویژه در تحمیدیه ها ونعت ها و مناقب سروده هایش فراوان به چشم می خورد . اشعار حماسی میرزا مأذون ،پرشور و حال و آثار تغزلی و غنائی وی غرق در لیریسم جاندار و زنده حالی است که برای بحث پیرامون بدایع آنها مجال وسیعی بایسته است

: صولت الدوله قشقایی
اسماعیل خان قشقایی،صولت الدوله،سردارعشایر،فرزند داراب خان،ایل بیگی ایل قشقایی که درسال 1252خورشیدی متولد شد.وی از پیشگامان جنبش مشروطیت ایران بود.صولت الدوله با هدف استقلال وتمامیت ارضی مملکت و حاکمیت ملی در حساسترین لحظات وارد فعالیت سیاسی و مبارزه مسلحانه شد.صولت الدوله از مخالفان سرسخت انگلیس بود وازآنها نفرت داشت و از مداخله آنها در امور ایران فوق العاده متأثر بود.وبارها با قشون انگلیسی و وابستگان آنان به جنگ پرداخت وی دردوره پنجم وهشتم قانون گذاری ازطرف اهالی جهرم به مجلس راه یافت. سردارعشایر از سن17 سالگی وارد خدمات دولتی ودرسال1324رسمأ به ریاست ایل قشقایی منصوب شد. وطن پرستی وعشق به ایران از وی چهره ای ضد استعماری ساخته بود که به استناد اسناد وزارت امور خارجه انگلیس همواره شیوه مخالفت سیاست انگلیسها در ایران داشته واز موانع اصلی آنان برای تسلط در منطقه فارس محسوب می شده است.بیت زیر بارها در سخنانش بارها تکرار شده است

ترک مال وترک جان وترک سر در طریق عشق،اول منزل است

اهمیت صولت الدوله به عنوان وزنه ای مهم درموازنه قدرت جنوب ایران گاه تا حدی بود که به استعفا و تغییر وزرا در تهران می انجامید.وی سرانجام در سال 1311در سن 59 سالگی در زندان قصر تهران به طرز مشکوکی به قتل رسید پس از وی نیزپسرانش از عوامل موثردر موازنه قدرت و سیاست جنوب ایران محسوب می شدند.نام وی همواره در ذهن تاریخ ایران به وطن پرستی باقی خواهد ماند

: حکیم جهانگیرخان قشقایی
حکیم جهانگیرخان قشقایی یکی از ستارگان درخشنده حوزه حکمی و عرفانی قشقایی است و او را می توان حلقه اتصال بین حکمای سا بق و معصار دانست.پدر حکیم جهانگیر خان قشقایی،محمد خان از طایفه دره شوری،تیره جانبازلو و مادرش بی بی فاطمه از اهالی دهاقان است. حکیم جهانگیرخان در ابتدای زندگی خود به تبعیت از مادر از همراهی طایفه در کوچ خودداری واوایل عمر را در مکتبخانه دهاقان تحصیل نمود و با تحصیل مقدماتی تا سطح خواندن و نوشتن آشنا گردید . سپس به تبعیت از پدر تا نزدیک چهل سالگی در ایل،با آداب و رسوم و کوهپایه های اطراف سمیرم و بروجن زندگی خود را سپری نمود . وی علاوه بر اشتغال به دامداری و کشاورزی به موسیقی سنتی شایق بود و تبحر خاصی در نواختن تار داشت . سالی به هنگام ییلاق و قشلاق که ایل به نزدیکی اصفهان خیمه می دند بعضی از افراد ایل از جمله مرحوم جهانگیر خان برای رفع حوائج وتدارکات مایحتاج یک ساله خود راهی اصفهان شدند در بازارچه چهارسوق مقصود اصفهان حکیم جهانگیر خان با همای شیرازی ملاقاتی می نماید که این ملاقات زندگی حکیم را وارد مرحله تازه ای می نماید.استعدادهای خدادادی و ایمان و صفات نیکوی پدر ومادر و تاثیر مثبت زندگی ساده در دامان طبیعت تا به سرعت گامهای بلند در زمینه تکامل معنوی و روحی و تسلط بر علوم را بردارد و در مدت کوتاهی به درجه استادی در علوم فقه ،فلسفه،عرفان ،ریاضیات ،و هیات رسد واخلاق ،ایمان،تواضع،بیان،شیواو زندگی زاهدانه همگی موجب شد تا محل تحصیل وی یعنی مدرسه صدر ومسجد جارچی رونق خاصی پیدا کرد.. مرحوم جهانگیر خان مدت چهل سال در مدرسه صدر اصفهان ساکن و مشغول تدریس فقه وحکمت و...بود عده کثیری از بزرگان و علما زیر دست وی تربیت شدند .آیت ا... حاج سید حسن بروجردی ،شهید سید حسن مدرس ،رحیم ارباب اصفهانی ،اقا ضیاءالدین عراقی ،میرزا علی اقا شیرازی (استاد شهید مطهری)،اقا شیخ مرتضی بن ملا اقا جان طالقانی(استاد علامه محمد تقی جعفری)،سید حسن اقا نجفی قوچانی و...از جمله شاگردان وی بودند. حکیم جهانگیرخان قشقایی زندگی شریف خود رابا تدریس و ارشاد و عبادت به پایان برد ودر شب یکشنبه 13رمضان سال 1328 قمری به سرای باقی بشتافت و در قبرستان تخت فولاد،پشت تکیه سید محمد ترک دفن گردید.

گرداورنده:مسعود بهرامی

منبع :

WWW.ghashghai2.blogfa.com

قشقایی

daregharache — Tue, 27 Oct 2009 08:15:59 GMT

عکس هایی از ایل

daregharache — Tue, 27 Oct 2009 08:11:18 GMT

ساق السون قشقایین اوشاقلار

daregharache — Mon, 08 Jun 2009 13:58:18 GMT

نمایشگاهی تحت عنوان وارلوقومز در تاریخ 17اردیبهشت 88 در دانشگاه علوم پزشگی بوشهر برگزار گردید در این نمایشگاه کتابها واثار بزرگانی چون بهمن بیگی ،میرزا ماذون قشقایی،... وعکس همره با زندگی نامه مشاهیر قشقایی و صنایع دستی ایل قشقایی در معرض دید تماشا گران قرار گرفت.

ارسال شده توسط صنم

daregharache — Sat, 30 May 2009 05:12:22 GMT

آهنگ پاپ ترکی قشقایی

daregharache — Sat, 30 May 2009 05:09:38 GMT

شاید شنیدن خبر انتشار اولین آهنگ پاپ ترکی قشقایی برای علاقمندان به موسیقی سنتی و اصیل قشقایی (که بخش انکار ناپذیری از هویت قومی قشقایی هارا تشکیل میدهد و طرفداران بسیاری دارد) چندان جذاب و خوشحال کننده نباشد. موسیقی ای که قشقایی ها را با آن میشناسند. موسیقی ای که آهنگهای کهن و دلنشینی همانند کؤچ ایوز، باش گرایلی، غریب و صنم و نگار و محمود دارد. آهنگهایی که تنها موسیقی نیستند بلکه هویت قومی و تاریخ ایل را در خود نهفته دارند. اما نکته اینجاست شاید بتوان با آثار مدرن و امروزی همانند این اثر جوانان ونوجوانان قشقایی را نسبت زبان مادری و ادبیات خود علاقمندتر نمود. زبانی که اگر روزی از بین برود نه آن آهنگ های ارزشمند کؤچ ایوز و غریب و صنم و غیره باقی خواهند ماند، نه این تک آهنگ پاپ و نه هویتی برای متکلمانش.

در سالهای اخیر که موسیقی اصیل قشقایی چندان فعال نبوده آثار زیادی از سوی بعضی از افراد منتشر در شده است که عمدتا آثاری سطحی و مبتدیانه، عامیانه و با اشعاری ضعیف، بی معنی و بی ربط و پر اشتباه و بعضا مبتذل بوده اند. این آثار که اکثرا با ارگ نواخته میشدند و بیشتر برای مجالس عروسی مناسب بودند، کیفیت موسیقی قشقایی را به شدت پایین آورده اند به طوری که شرم آور بود آنها را موسیقی قشقایی نامید، هر چند که به هر حال باز هم این آثار دیده و شنیده میشدند(به علت فقدان موسیقی پر محتوا). در این آثار اشعار بی ربط و بی معنی و به شدت با فارسی آمیخته بودند(به علت کم سوادی خواننده و عدم آشنایی لازم با ادبیات ترکی). صدای خواننده معمولا بی دلیل بیش از حد بلند بود و کلمات به طور افراطی کشییده میشدند.

اما آهنگ این پاپ از نظر کلاس کار و نظم هماهنگی به مراتب بالاتر است به طوری که به هیچ وجه نمیتوان این اثر را با آن آثار مبتدیانه مقایسه کرد. اشعار زیبا با معنی و بدون غلط هستند، کلمات بیش از حد کشیده نمیشوند و صدای خواننده بیش از حد بلند نمیشود. کیفیت ضبط صدا نیز بسیار بالاست و کاملا مشخص است که کار بر اساس قائده و هارمونی و اصول هنری تهیه شده است و اثری کاملا شیک و آبرومندانه ای بنظر میرسد. یقینا آهنگ گلین به عنوان اولین آهنگ پاپ قشقایی به آهنگی ماندگار در موسیقی قشقایی تبدیل خواهد شد.

آهنگ گلین که با صدای آقای محمد خیراتی و شهرام اسدی و باهمکاری و صدای گرم آقای محمود اسکندری تهیه شده است در واقع یک آهنگ از آلبوم فارسی یادم رفت محسوب میشود. به نظر میرسد اگر قرار باشد علاوه بر موسیقی اصیل قشقایی در حوزه های دیگری نیز فعالیت شود آثاری اینچنینی بر آن آثار ضعیف به مراتب ارزش و ارجحیت دارند. مسلما این نوع آهنگ ها ی مدرن و شیک با استقبال زیادی به خصوص از طرف جوانان مواجهه خواهند شد. اما قبل از آن تولید کنندگان این آثار مسلما نیاز به تشویق، ترغیب و راهنمایی از سوی فعالان و علاقمندان موسیقی و ادبیات قشقایی خواهند داشت. مانع بزرگی که در مقابل تولید آثار پاپ وجود خواهد داشت عدم وجود اشعارجدید و مناسب است به طوری که در همین آهنگ نیز اکثرا از اشعار قدیمی و فولکلور استفاده شده است. نکته ی دیگری که واقعا جای تاسف دارد این است که این آهنگ حدود شش ماه پیش تولید شده اما تاکنون تعداد انگشت شماری از قشقایی ها آنرا شنیده اند.

در کل صرف اینکه ترکها بعد از صدها سال از حضور در جنوب ایران (که اصالتا به هیچ وجه یک منطقه ترک نشین نیست) هنوز زبان خود را حفظ کره اند و در سال 2008 به زبان خودشان آهنگ پاپ میخوانند! فرهنگ لغت مینویسند و شعر میسرایند امیدوار کننده است. آما آیا ما نیز همچون گذشتگانمان زبان خود را به آیندگان انتقال خواهیم داد؟
در پایان از دوستان عزیزی که این آهنگ شیک و آبرومندانه را تهیه کرده اند صمیمانه تشکر میکنیم و امیدواریم در آینده ای نزدیک باز هم شاهد آثاری زیبا و کامل تر از آنها باشیم.
برای دانلود آهنگ گلین به این صفحه بروید.

میرزا مأذون،شاعر قشقایی به روایت اشعار و اقوام وی

daregharache — Sat, 30 May 2009 05:02:09 GMT

اگر بخواهیم در میان شعرای قشقایی یکی از بزرگترین و خیال پردازترین و در عین حال صمیمی ترین آنها را برگزینیم، او کسی جز سید محمد ابراهیم فرزند سید علیرضا متخلص به مأذون متولد 1246 ه.ق نیست. آباء و اجداد این شاعر بزرگوار که وابسته به سادات موسوی و از اولاد امام زاده یحیی و از نوادگان امام موسی کاظم بودند که روستای شیخ هابیل از نواحی بهبهان به سال 1163 ه.ق مهاجرت کرده و در میان ایلات و بلوکات فارس و چهار محال مسکن می گزینند. مأذون در این باره می گوید :

مأذون قشقایی تفصیلی چو خدور آتاسی سادات کهگیلولی دیر

آناسی قشقایی قادرلی مشهور منزلی شیراز دور، اصلی شیخ هابیل

ترجمه :«تفصیل مأذون در (میان ) قشقایی زیاد و پدرش از سادات کهکیلویه است. مادرش از طایفه مشهور قادر لوی ایل قشقایی است؛ منزلش در شیراز و اصل وی شیخ هابیلی است.»

اوج شاعری مأذون در عصر ناصرالدین شاه و حتی مرگ شاعر با حادثه قتل ناصرالدین شاه (1313 ه.ق )مقارن است. این شاعر در بین شاعران قشقایی یگانه فردی است که در شعر و شاعری درخشیده و درحقیقت واسطه العقد شعرای ترک زبان قشقایی است. و مسلم است ظهور چنین شاعری در جامعه بسته ایلی که حتی تلقی آنها از وطن به مسیر کوچ محدود می شده مایه شگفتی است و اندکی بعد از مأذون این ارتباط فرهنگی و شعر و شاعری در ایل تا عصر معاصر قطع می شود .

ظهور شعرای قشقایی عمدتا در دوره بازگشت ادبی ایران صورت گرفته و مسلم است که ارتباط قشقائیان ، قبل از مأذون با برخی از خاندانهای ادب پرور خطه فارس چون خاندان وصال و قاآنی شیرازی در ترقی شعر و ادبیات و فرهنگ ایلی مؤثر بوده است؛ این شاعر بنا به مقتضای زمان همانند دیگر شاعران دوره بازگشت از شعرای طراز اول و فرهیخته قبل از خود اثر پذیرفته است و به گونهای که با مطالعه دیوان وی گاه ترنم موزون فردوسی و نظامی تداعی می گردد و زمانی نیز طنین دلنشین سعدی و حافظ و قاآنی شیرازی .

این شاعر از محضر فضلا و دانشمندان قبیله خود بالاخص پدرش، کسب علم و دانش می نموده و در صرف و نحو عربی و فنون شعر و شاعری به مقام استادی نائل می گردد که آرایه ها و شیوه زبان شعر وی مؤید این مطلب است .زبان وی ترکی قشقایی است و این زبان ازخانواده ترکی آذربایجانی که باید آن را زبان مادری ایل قشقایی نامید. دین و مذهب او همانند طوایف شش گانه قشقایی شیعه اثنی عشری است .

علی رغم اشاره صریح مأذون بر تعدد زوجات در دیوان تنها یک بار ازدواج کرده . از این همسر دارای دو فرزند ، یک پسر و یک دختر ، که پسر وی (احمد) گویا در جوانی کشته می شود و نام دختر وی جواهر سلطان که با سواد بوده وخطی خوش داشته است و با یکی از بزرگان شیخ هابیلی به نام میرزا عبدالله ازدواج می کند که نوادگان وی هم اکنون در استان فارس و اصفهان سکونت دارند .

مأذون همانند آبا و اجداد خود در دستگاه سران قشقایی به عنوان مکتبدار و شاهنامه خوان انجام وظیفه می کرده است وی شاعری آزاده است ، زمانی که دستگاه بزرگان را موافق طبع خود نمی بیند بی درنگ آنان را ترک می کند و بدون تملق و چابلوسی به دستگاه سران دیگر –که شاید اهمیتشان نیز کمتر است –می پیوندد؛ از سوی دیگر ایلخان و بزرگان ایل که بیشتر سرگرم رتق و فتق امور ایل بودند و فرصتی و شاید امکانات لازم و در خوری برای تشویق و بزرگداشت شاعر فراهم نکرد و به همی خاطر روح نا آرام مأذون مکدر می شود و با یرودن هجویه ای علیه ایلخانان جبهه می گیرد و درصدد مبارزه با آنان بر می آید. مطلع ابیات زیر نمونه ای از هجویه های مأذون است که پیرامون محمد قلی خان ایلخانی سروده است :

ظلمو نان دستگاهی قوران بی خبر یقلر بو دستگاه نا تمام بیرگؤن

عاقبت وئرر تخم مکافات ثمر چکلر ظالمنان انتقام بیر گؤن

ترجمه :«(ایلخانی !)دستگاه خود را بی خبر و با ظلم بنا نهادی ولی روزی این دستگاه ، تمام برچیده خواهد شد عاقبت تخم کافات ثمر خواهد داد و روزی از ظالمان انتقام خواهد شد .»

ناگفته نماند که مأذون به حضور ظل سلطان،حاکم اصفهان، میرسد و با بدیهه سرایی پیرامون اسبان وی به دریافت جایزه و تخلص مأذون نائل می گردد. ممدوحین مأذون، سلطان محمد خان، داراب خان، سهراب خان، اللهیار خان و بهادر خان بوده است و افرا سست عنصری نظیر محمد قلی خان ایلخانی، علی قلی خان، نصرالله خان ، قباد خان، قلی خان و برخی از کلانتران مانند همت علی کیخا دره شوری و فضل علی بک قراچه ای مورد هجوم مأذون قرار گرفته اند و اگر زندگی این هجو شدگان را بررسی کنیم ، می بینیم که ضعفی در مسئولیت امور ایلی داشته اند و این گونه بهانه به دست مأذون داده که شجاعانه به آنها بتازد؛

این شاعر گاهی چون خاقانی از قدر ناشناسی مردم گله می کند :

قدرینگی بیل قدرینگ بیلن یوخولسا بیزیم ائلده قدربیلن آز اولور

ترجمه :«اگر کسی قدر تو را نمی داند، تو قدر خود را بدان زیرا در ایل قدرشناس کم است.»

و گاهی خیام وار به چگونگی آینده شک می کند :

گؤرنگ هارا چکه بیزیم سرانجام اؤزو مست، گؤزو مست یادوما دوشدی

ترجمه :«نمی دانم سرانجام کجا خواهد رسید آن مست چشم (خمار چشم ) به خاطرم رسید .»

و زمانی همچون سعدی بر عمر تلف کرده خود تأسف می خورد .

عمر و می صرف ائددیم ضایع اوتوردوم یالان وعده دیلدن دیله دوشوبدور

ترجمه :«عمر خود را صرف کردم و ضایع نشستم زیرا وعده دروغین از زبانی به زبان دیگر خواهد رسید.»

این شاعر بارها در دیوان خود را عاشق عارف می نامد:

« عاشق عارفم رند و تند مزاج»

گاهی از عرفان می گوید و زمانی نیز از عشق زمینی سخن به میان می آورد. گاه با زبان ترکی هنر نمایی میکند و گاه حرفش را با تیغ برنده و طبع گهرزای فارسی بیان می کند:

ز ترکی باراستی مجلسی بکش تیغ برنده فارسی

اشعار وی با موضوعات مختلف و رنگارنگ همراه است این شاعر از صدای بلبل و از گلهای رنگارنگ سخن می گوید و چون هنر مندی خلاق هر لحظه ما را با دنیای دیگر و زیبای دیگر ی آشنا می کند و مقتضای حال و مقام همه را به تفکر وا میدارد و زمانی از گذشت روزگار می گوید و به ما پند و عبرت می آموزد و گاهی از مرگ افراد و شهامتشان می گوید. و ما را به شجاعت وا می خواند و حتما فقر نیز به عنوان یک عنصر قوی همیشه و همه جا در شعر او حضور دارد.

هئچ میرزا گورمه دیگ پولی اولمایا آت و قطر، کنیز _ قولی اولمایا

ترجمه :«میرزای بدون پول و اسب و قاطر و کنیز و غلام ندیده بودیم.»

آرامگاه ماذون در شیراز بقعه ی شاهزاده منصور است که بعد از چندین سال مخفی بودن در دل خاک پیدا شده و هم اکنون مشغول مرمت آن هستند.

منبع: اندیشه و ادب

متن بالا از وبلاگ ادب و اندیشه(گروه زبان و ادبیات فارسی متوسطه ی سمیرم) انتخاب شده و چکیده ای از پایانامه آقای ابولفضل جعفری میباشد.. البته مطلب اصلی دارای غلط های املایی زیادی بود که در اینجا تصحیح شده اند. در مجمع مطلب مستند و جالبی بود و من شخصا تاکنون چنین مطلبی با این سطح در مور ماذون ندیده بودم البته امیدوارم اطلاعاتی که ارائه کرده اند هم درست باشد. ای کاش همه ی این پایانامه در اینترنت قرار میگرفت. موضوعی که من هنوز هم متوجه نشده ام اینست که اشعار ترکی ماذون چه ربطی به رشته ی ادبیات و زبان فارسی دارد( زیرا هرچند ماذون به سه زبان ترکی، فارسی و عربی شعر سروده اما شهرت وی به خاطر اشعار ترکی است.)

شعر ترکی

daregharache — Sat, 30 May 2009 04:54:05 GMT

وفاسيز دنيا!

بو دنيادا هئش بير وفا گورمديخ غمنن آرتيخ*
هاميليخجا عشق اوتوندا كول اولوپ چوخلي يانديخ
عشق باشلانيشي هامييا چوخ ساده دي*
عاشيق انسان گوزون آچيپ گورر عاقيبت آواردي
عاشيق انسان اورگ اتونون سوندورمسينده قالار*
بو اوت هلوولانيپ تارو پودون يانديرار
عزيز دوستوم بو دنيادا عاشيقين ديلين بيليمز*
اما عشق اثري عمور بويه اورگلردن سيليمز

عاشق اولدوم کی یاریم دردیمه درمان ائلیه
یوخ که هر درده سالا.دیقه ده حیر ائلیه
عاشق اولدوم کی تاپام بلکه غریبلیک داواسین
نه بیلئیدیم اوزو درد دی.کی پریشان ائلیه
گوزلریم گونده قان آغلار نه یازمیش بومنه
کی منی یار گوزونه خار مغیلان ائلیه

يار قاصدي

ســـن ياريمين قاصدي سـن ايلش ســنه چــــاي دئميشم

خـــياليني گــــوندريب ديــــر بسكي من آخ ، واي دئميشم

آخ گئجه لَـــر ياتمـــــاميشام مــن سنه لاي ، لاي دئميشم

ســـن ياتالــي ، مـن گوزومه اولـــدوزلاري ســـاي دئميشم

هــر كـــس سنه اولدوز دييه اوزوم ســــــــــنه آي دئميشم

سننن ســـورا ، حــــياته من شـيرين دئسه ، زاي دئميشم

هــر گوزلدن بيــر گـــول آليب ســن گـــوزه له پاي دئميشم

سنين گـــون تــك باتماغيوي آي بـــاتـــانـــا تــــاي دئميشم

اينــدي يــايــا قــــيش دئييرم ســـابق قيشا ، ياي دئميشم

گــاه تــوييوي ياده ســــاليب من ده لي ، ناي ناي دئميشم

ســونــــرا گئنه ياســه باتيب آغــــلاري هاي هاي دئميشم

عمـــره ســورن من قره گون آخ دئــمــيشم ، واي دئميشم

عاشيق ديير بيرنازلي يارواريميش
عشقيندن اودلانوب يانارواريميش
بيرسازلي،سوزلي شهريارواريميش
اودلارسونوب اونون اودي سؤنميوب
فلک چؤنوب اونون چرخي چؤنميوب

سن بنیم حیاتم سن
سن بنیم,عمرم,هر شیئم سن
سن سیز اصلا
سندن باشکا سمیوردم
سندن باشکا ایسترمدم
سنی ازلدم,,,چوک ازلدم عاشکم سنی ازلدم.....

عروسی قشقایی

daregharache — Wed, 11 Mar 2009 06:26:18 GMT

مدرسه قشقایی

daregharache — Wed, 11 Mar 2009 06:26:05 GMT